سپيدهء صبح طلوع كرد ، روزه‌اش باطل است و بايد آن روز را تأدّبا از انجام مبطلات خوددارى نمايد و قضا هم بكند و اگر بار سوّم خوابيد و بيدار نشد ، بنابر مشهور بايد كفّاره هم بدهد . امّا وجوب كفّاره مورد ترديد است ، بلكه واجب نبودن آن خالى از قوّت نيست . لكن ترك احتياط سزاوار نيست و اگر غسل را فراموش كرد و يا از آن غفلت نمود و نه تصميم غسل داشت و نه تصميم ترك آن ، آيا در حكم خواب اوّل است يا دوّم ، دو وجه است ، وجيه‌تر آن است كه به دوّم ملحق شود . ( 1 ) ششم : دروغ بستن عمدى به خداى تعالى و پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) و ائمه ( عليهم السلام ) بنابر اقوا و همچنين است ( دروغ بستن به ) ساير پيامبران و اوصياء ( عليهم السلام ) بنابر احتياط ( واجب ) ، و فرق نيست بين اينكه دروغ مربوط به دين باشد يا دنيا ، با گفتن باشد يا نوشتن يا اشاره كردن و كنايه و مانند آن از چيزهايى كه دروغ بستن بر ايشان ، بر آن صدق مىكند . بنابراين اگر كسى از او بپرسد : آيا پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) چنين سخنى فرموده ؟ و او با اشاره بگويد : آرى ، - در جايى كه بايد بگويد نه - يا بگويد : نه ، به جاى آرى ، روزه‌اش باطل مىشود ، و همچنين اگر سخن راستى را از پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) خبر دهد ، سپس بگويد : خبرى را كه از پيغمبر نقل كردم ، دروغ است ، يا در شب خبرى را به دروغ از پيامبر نقل كند سپس در روز بگويد : آنچه را ديشب گفتم ، راست است ، روزهء او باطل است و بنابر احتياط ( واجب ) بين دروغ بستن بر آنان در گفته‌هايشان و غير گفته‌هاشان فرقى نيست ، مثل اينكه به دروغ خبر دهد كه چنين كارى انجام داده يا چنين بوده‌اند . ولى اگر جدّا نخواهد از آنان خبر دهد ، بلكه در مقام شوخى يا لغوگويى باشد ، بنابر اقوا روزهء او باطل نمىشود . ( 2 ) مسألهء 12 - اگر قصد راست گفتن داشت ، و بعد دروغ از كار درآمد ، ضررى ندارد و همچنين است اگر قصد دروغ بستن داشت و بعد راست از كار در آمد ( كه ضررى به روزه‌اش نمىرساند ) گرچه بداند كه دروغ بستن روزه را باطل مىكند . ( 3 ) مسألهء 13 - بين اينكه دروغ ساختهء خود او باشد يا ديگران فرقى نيست مثل اينكه مطلب دروغى در بعضى كتابهاى تاريخ يا حديث آمده باشد ، و روزه‌دار به عنوان خبر دادن به آن مطلب آن را نقل كند . ولى اگر به صورت خبر دادن از كتابى يا شخصى باشد ، روزه را باطل نمىكند . ( 4 ) هفتم : فرو بردن سر در آب بنابر احتياط ( واجب ) ، اگر چه بدن بيرون آب باشد . و آب مضاف حكم آب مطلق را ندارد . البتّه احتياط در مثل گلاب ترك نشود ، مخصوصا اگر بوى آن رفته باشد . و ريختن آب روى سر و مانند آن كه فرو بردن سر در آب ناميده نشود